داستان كوتاه و جالب

داستان کوتاه”عشق های ساده”
تعداد بازديد : 98

یاد روزهای کودکی و آن عشق های ساده و دوست داشتنی بخیر
روزهایی که عروسک هایت را به من نشان میدادی ، موهای آن ها را شانه میزدی
من میشدم نقش مرد، تو میشدی نقش زن
تو غذا میپختی ، من سرکار میرفتم
وقتی می آمدم از کار تو چای برایم میریختی
و بعد عروسک هایت را می آوردی و میگفتی:
این بچه ی خوبی بود، من هم میگفتم آفرین، امروز مادرت رو اذیت نکردی
چقدرساده بود، چقدر یکرنگ
چه دل بزرگی داشتیم، چه دوست داشتن های پاکی
روزها گذشت… بزرگ شدیم و هنوز از آن غذای خوشمزه ات به یاد دارم
و آن چای بعد از کار و آن بچه های خیالی
به درستی که هرچه بود همان بود و بس…

داستان کوتاه”نقاشی…”
تعداد بازديد : 88

شش ماه خوشرفتاری کرده بود تاقوطی رنگ و اجازه نقاشی به اش داده بودند.
اصلا بخاطرهمان قوطی رنگ پسرخوبی شده بود، وگرنه وقتی زورت ازهمه بیشتراست، زدن این وآن که کاری ندارد.
رنگ خوبی نبود،سیاه بود وبعدازنقاشی ترک ترک میشد. باوجود این قوطی را که گرفت دیگرازاتاق بیرون نیامد.
اول بالای دیوار یک پرنده کشید; یک کفتر. ساعت ها کفترش را پر داد، بعدهم غذایش را داد و دورش یک قفس کشید تا شب نپرد. صبح فردا هرکار کرد نتوانست کفتررا آزاد کند به خاطرهمین یک درخت کشید تا قفس کفتررا به آن آویزان کند.
اول تنه راکشید، بعدشاخه ها و درآخر برگ هارا. شب شده بود، جایش را زیر درخت پهن کرد وهمان جا خوابید.
صبح که شد دلش صدای پرنده ها را خواست و قوطی رابرداشت و شاخه هارا پراز بلبل کرد.زیردرخت برای بلبل ها دانه ریخت.
درختش را آب داد و شاخه هایش را هرس کرد.فرداکه پای درخت یک نیمکت کشید دلش هم زبان خواست ;آدم مهربان خندانی کشید که روی نیمکت نشسته و زل زده به او.
تا صبح باهم حرف زدند. فردا آنقدرخوشحال بود که تمام دیوارها را گل کاشت ; گل سرخ ،گل داوودی ، گل بابونه، زنبق، شقایق و هرگل دیگری که تاحالا دیده بود.
غروب ازهرکدام بهترین گل راچید ،دسته کرد و داد به همزبانش.
روزبعد وسط گلها میزو صندلی کشید، خانه کشید، پشت خانه شالیزار کشید، کنارش باغ میوه کشید . هرروز کارش شده بود رسیدگی به کفتر ، حرف زدن باآدم ، رسیدگی به باغ وخانه و شالیزار.
شب ها خسته میشد جایش را پهن میکرد زیر درخت و میخوابید.
میخواست بخوابد اما پرنده ها میخواندند.
همزبان حرف میزد و خورشید هنوز توی آسمان بود.
مجبور شد شب بکشد. تا صبح نخوابید تاشب تمام شد. شب رنگ سیاه زیادی میخواست . قوطی رنگش تمام شد.
تمام روز بعد مانده بود توی اتاقی که شب است، خورشید درنمی آمد ، پرنده ها نمیخواندند، همزبان حرف نمیزد.
توی آن تاریکی اثری ازدرخت و باغ گل و خانه و شالیزار نبود…
این شب دیگرهیچوقت صبح نمیشد. باید شش ماه دیگر خوشرفتاری میکرد تا یک قوطی رنگ سفید بگیرد….

ادامه مطلب
نویسنده :
تاریخ انتشار : سه شنبه 19 فروردين 1393 ساعت: 2:15

داستان کوتاه “آوازجغد”
تعداد بازديد : 70

جغدی روی کنگره های قدیمی دنیا نشسته بود. زندگی را تماشا می کرد. رفتن و ردپای آن را .. و آدم هایی را می دید که به سنگ و ستون، به در و دیوار دل می بندند ..

جغد اما می دانست که سنگ ها ترک می خورند، ستون ها فرو می ریزند، درها می شکنند و دیوارها خراب می شوند.

او بارها و بارها تاجهای شکسته، غرورهای تکه پاره شده را لابلای خاکروبه های کاخ دنیا دیده بود.

او همیشه آوازهایی درباره دنیا و ناپایداری اش می خواند و فکر می کردشایدپرده های ضخیم دل آدمها، با این آواز کمی بلرزد.

روزی کبوتری از آن حوالی رد می شد، آواز جغد را که شنید، گفت: بهتر است سکوت کنی و آواز نخوانی. آدمها آوازت را دوست ندارند. غمگین شان می کنی. دوستت ندارند. می گویند بدیمنی و بدشگون و جز خبر بد، چیزی نداری ..

قلب جغد پیر شکست و دیگر آواز نخواند ..

سکوت او آسمان را افسرده کرد. آن وقت خدا به جغد گفت: آوازخوان کنگره های خاکی من! پس چرا دیگر آواز نمی خوانی؟ دل آسمانم گرفته است ..

جغد گفت: خدایا! آدمهایت مرا و آوازهایم را دوست ندارند ..

خدا گفت: آوازهای تو بوی دل کندن می دهد و آدمها عاشق دل بستن اند. دل بستن به هر چیز کوچک و هر چیز بزرگ

تو مرغ تماشا و اندیشه ای! و آن که می بیند و می اندیشد، به هیچ چیز دل نمی بندد. دل نبستن سخت ترین و قشنگ ترین کار دنیاست. اما تو بخوان و همیشه بخوان که آواز تو حقیقت است و طعم حقیقت تلخ ..

جغد به خاطر خدا باز هم بر کنگره های دنیا می خواند و آنکس که می فهمد، می داند آواز او پیغام خداست ..


کسب درامد